Słownik piłkarski

Poznaj najpopularniejsze piłkarskie słownictwo

A

– zwrot zastosowany i rozpowszechniony podczas słynnej kraksy samochodowej na lodzie w Szczecinie kilkanaście lat temu. Znalazł szerokie zastosowanie w piłce nożnej. W znaczeniu prześmiewczym: niedokładne zagranie, mocno chybiony strzał, kompromitująca interwencja bramkarza. Zwrotu używa się także, wyrażając podziw np. po pięknym strzale: „Ale urwał!”

(wyrzut z autu, rzut z autu) – stały fragment gry wykonywany po opuszczeniu przez piłkę boiska poza jego linię boczną. Rzut z autu wykonuje piłkarz, rzucając futbolówkę dwoma rękami wymachem zza głowy. Statystycznie jest to najczęściej podczas meczu wykonywany SFG. Bardzo ważny element taktyczny zarówno w ataku, jak i obronie. Choć uważa się, że aut jest sprzyjającą drużynie wykonującej go sytuacją, to A: drużyna wznawia grę osłabiona brakiem na boisku piłkarza, który aut wykonuje, B: przeciwnik może zorganizować się w obronie i pokryć indywidualnie wszystkich zawodników, co uniemożliwia rozegranie piłki “do przodu”

– potocznie o sędzim, który jest zbyt skrupulatny w swoich decyzjach, nie pozwala na grę na pograniczu faulu, przez co niejako przeszkadza w grze obu drużynom.

(postawić autobus) – bronienie się całą drużyną w obrębie swojej połowy lub pola karnego, bez chęci prowadzenia jakiejkolwiek gry ofensywnej. Bardzo nielubiana przez kibiców i nieatrakcyjna taktyka, stosowana w przypadku bronienia korzystnego rezultatu lub wynikająca ze zbyt dużego respektu dla teoretycznie silniejszego rywala.

(grać na aferę) – często wybierana taktyka w niższych amatorskich ligach. Gra na aferę polega na długim wykopie piłki w okolicę pola karnego przeciwnika, najczęściej z pominięciem drugiej ligi i atakowanie przy tym większą ilością zawodników bez jakiegokolwiek pomysłu na budowanie akcji. Celem jest zdobycie gola za wszelką cenę i co ciekawe bardzo często taka chaotyczna gra kończy się strzeleniem bramki. Na aferę gra się zazwyczaj w ostatnich minutach meczu, którego wynik jest dla nas niekorzystny.

B

C

– przypadkowy strzał na bramkę (zazwyczaj bocznych pomocników lub obrońców), który w zamierzeniu miał być centrą. Prawie nigdy nie jest zamierzonym działaniem. Zdarza się, że centrostrzał kończy się zdobyciem gola, a wówczas strzelc zawsze twierdzi, że właśnie strzał na bramkę, a nie wrzutka była jego zamiarem.”

– granie w piłkę. “Hej, chodźcie, ciupniemy w piłkę!”

D

– potocznie o piłkarzu o bardzo topornym stylu gry. Taki zawodnik ma poważne braki techniczne, niezdarnie porusza się po boisku, nie “czuje” gry i zazwyczaj nie odnajduje wspólnego języka z kolegami z drużyny.

(gra w dziadka) – najpopularniejszy odpowiednik małej gry najczęściej 4 -1 lub 4- 2
Czytaj więcej >>

– element gry polegający na minięciu przeciwnika przy pomocy ruchów stopami nad piłką i obok niej.
Czytaj więcej >>

E

– skuteczny piłkarz, który strzela wiele goli. Nazywa się tak również „etatowego” wykonawcę rzutów karnych.

F

(uderzenie z fałsza) – strzał lub wrzutka zewnętrzną częścią stopy. Piłka uderzona fałszem nabiera dużej rotacji i bardzo trudno przewidzieć tor jej lotu.

– przewinienie zawodnika na piłkarzu drużyny przeciwnej.
Czytaj więcej >>

G

(grać w gałę) – jedna z nazw, jakie stosuje się w przypadku piłki do piłki nożnej.

(być w gazie) – być w wysokiej formie. Stosuje się w zarówno mówiąc o drużynie – “ten klub jest w gazie”, jak i zawodniku “złapał formę, jest w gazie”.

H

I

J

K

– bardzo słaby sędzia, którego błędy i złe interpretacje ewidentnie rzutują na przebieg meczu.

(założyć kanał) – zagranie piłki między nogami przeciwnika. Uważa się, że założenie kanału to najbardziej ośmieszające rywala zagranie.

– kapitan drużyny to wybrany zawodnik, który posiada specjalne funkcje i obowiązki. Powiernik zespołu u sędziego i odwrotnie. Na boisku wyróżnia go opaska na ramieniu.
Czytaj więcej >>

(grać kaszanę) – być w bardzo słabej formie.

– widowiskowe i niezwykle skuteczne rozgrywanie akcji podaniami bezpośrednimi, czyli bez elementu przyjęcia. Wymaga od zawodników dobrej techniki, zrozumienia się na boisku i błyskotliwości.

L

– w potocznym słownictwie piłkarskim długie i mocne wykopanie piłki w kierunku bramki przeciwnika. Zagranie może być stosowane w celu szybkiego przeniesienia gry pod pole karne rywala lub zażegnania niebezpieczeństwa pod własną bramką.

(grać kaszanę) – rodzaj obuwia piłkarskiego na boiska trawiaste. Charakteryzują się litą odlaną z tworzywa podeszwą.

(grać kaszanę) – kopnięcie piłki nad przeciwnikiem. Najczęściej tego zagrania używa się w sytuacji bramkowej, by przerzucić futbolówkę nad golkiperem.

Ł

M

– stosowane przy rzucie wolnym skupisko piłkarzy stojących blisko jeden obok drugiego w celu zasłonięcia własnej bramki i utrudnienie skutecznego strzału. Odległość muru od piłki wynosi 9,15 m. Mur odpowiednio rozstawia bramkarz, aby zasłonić jedną stronę bramki. Zawodnicy stojący w murze po strzale nie powinni się rozstępować, skakać, ani obracać.

N

– niebezpieczne zagranie (faul) polegający na ataku na nogi rywala spodnią częścią stopy. Bardzo często atak nakładką kończy się urazem.

– efektowne zagranie polegające na uderzeniu piłki w powietrzu, wykonując charakterystyczny, krzyżowy ruch nóg.

– zawodnik “nurkujący” (symulujący faul) w polu karnym rywali w celu wymuszenia rzutu karnego.

O

(ofsajd) –

(strzał w okienko)- górny lewy lub prawy róg bramki. Przyjmuje się, że okienko to kwadrat 0,5×0,5 m, którego dwa boki tworzą słupek i poprzeczka.

P

(ściągnąć pakęczynkę) – strzał idealnie w okienko bramki.

– bardzo niecelne uderzenie, które mija poprzeczkę o wiele (kilkanaście) metrów.

– mocny strzał na bramkę.

(mieć plecy) – mieć zawodnika drużyny przeciwnej (który chce odebrać piłkę) tuż za plecami.

(zakładać pressing) – element taktyki, polegający na jak najszybszej próbie odebrania piłki w dalekiej odległości od swojej bramki. Pressing może być niski, średni lub wysoki i zależy od strefy boiska, gdzie jest zakładany. Pressing wymaga bardzo dobrej organizacji oraz doskonałej kondycji piłkarzy.

(uderzyć przewrotką) – strzał z powietrza tyłem do bramki. Podobnie jak nożyce, bardzo efektowne zagranie, które jednak może być zastosowane także jako wybicie piłki w zagrożeniu pod własną bramką.

R

– w slangu piłkarskim bardzo słaby bramkarz.

– uderzenie piłki z dużą rotacją, co powoduje, że jej trajektoria lotu odbiega od linii prostej. Nadać piłce taką rotację można kopiąc ją wewnętrzną częścią stopy, lub fałszem.

(założyć rybę) – zagrać piłkę między nogami przeciwnika. Synonim “siatki”.

S

– nowe buty piłkarskie lub takie w jaskrawych kolorach.

– zagranie faul (celowe lub niecelowe). “Skrobnąć po goleniu”.

– układać ciało w pozycji odpowiadającej ułożeniu sylwetki podczas strzału. “Zawodnik złożył się do strzału, jednak nie trafił w piłkę”.

– zawodnik, który sprzedał mecz lub sędzia, który przyjął łapówkę.

– idealny stan murawy.

T

U

W

– potocznie o punkcie, z którego wykonuje się rzuty karne: “sędzia wskazał na wapno”.

– efektowny i celny strzał na bramkę, z którego pada gol.

Z

– potocznie o niecelnym strzale: “ale mi zeszło”.